ENERGETYKA, RYNEK ENERGII - CIRE.pl - energetyka zaczyna dzień od CIREPrawo
Właścicielem portalu jest ARE S.A.
ARE S.A.

SZUKAJ:



PANEL LOGOWANIA

X
Portal CIRE.PL wykorzystuje mechanizm plików cookies. Jeśli nie chcesz, aby nasz serwer zapisywał na Twoim urządzeniu pliki cookies, zablokuj ich stosowanie w swojej przeglądarce. Szczegóły.


PATRON MERYTORYCZNY
Kancelaria prawnicza Wardyński i Wspólnicy

Prawo

PRAWO
10.02.2016r. 10:18

oddalenie apelacji od wyroku SOKiK oddalającego odwołanie od decyzji Prezesa URE nakładającej karę za sprzedaż paliw ciekłych z wykorzystaniem kontenerowej stacji paliw. Powód nie spełniał określonych przepisami prawa wymagań dotyczących wykonywania działalności gospodarczej, czym naruszył warunki koncesji i przepisów prawa powszechnie obowiązującego
07.01.2016r. 10:15

uwzględnienie odwołania Prezesa URE od wyroku SOKiK i uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie do ponownego rozpoznania. SOKiK w sposób zbyt formalistyczny uznał, że nie może konwalidować wad postępowania administracyjnego, a powinien z urzędu je usunąć. Tym samym nie rozpoznał istoty sprawy.

Art. 56 ust. 12 ustawy Prawo energetyczne nie uprawnia do nakładania kar za dowolne uchybienie jakiemukolwiek przepisowi prawa. Naruszony obowiązek musi wynikać z koncesji, a nie z przepisu prawa obowiązującego.
15.12.2015r. 10:41

uwzględnienie apelacji Prezesa URE od wyroku SOKiK częściowo zmieniającego skarżoną decyzję nakładającą karę za naruszenie warunków koncesji udzielonej na obrót paliwami ciekłymi poprzez sprzedaż paliw na stacji nieobjętej zakresem posiadanej koncesji. SOKiK odstąpił od ukarania powoda wskazując, że powód wystąpił z wnioskiem o zmianę koncesji 2 miesiące przed rozpoczęciem działalności i gdyby nie nadmierna długość postępowania administracyjnego, to z dniem rozpoczęcia faktycznej działalności w tym obiekcie powód powinien już posiadać prawomocne rozstrzygnięcie organu koncesyjnego, ponadto sąd wskazał, że gdyby powód zaprzestał na ten czas sprzedaży paliw przez stację wykraczającą poza zakres koncesji, poniósłby dotkliwe konsekwencje gospodarcze. Sąd II instancji wskazał, że z uwagi na cały kontekst sytuacyjny, zawinienie powoda, w pełni świadome i zamierzone działanie, stopień szkodliwości czynu uznać należy za wysoki. Brak było zatem podstaw, do odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej. Skoro ukarany uważał, że Prezes URE zwleka z wydaniem decyzji zmieniającej koncesję, to mógł on skorzystać z innych środków przymuszających Prezesa do działania. Ponadto, SOKiK błędnie przyjął, że doszło do zaprzestania naruszenia prawa, bowiem ostatecznie ukarany otrzymał koncesję na prowadzoną przez niego działalność. O zaprzestaniu naruszenia prawa można było by mówić w tym przypadku dopiero wtedy, gdyby ukarany zaprzestał prowadzenia działalności, dla której nie uzyskał jeszcze wymaganej koncesji, ale przed jej wydaniem
11.12.2015r. 10:28

częściowe uwzględnienie apelacji ukaranego poprzez obniżenie wysokości kary nałożonej decyzją Prezesa URE, utrzymanej w mocy wyrokiem SOKiK, za naruszenie warunków koncesji udzielonej na obrót paliwami ciekłymi poprzez sprzedaż oleju napędowego niespełniającego wymagań jakościowych. Sąd II instancji obniżył karę uwzględniając mniejszy stopień zawinienia powoda niż przyjął organ spowodowany awarią urządzeń. Zgodnie z koncesją koncesjonariusz był odpowiedzialny również za utrzymanie stanu technicznego instalacji i urządzeń związanych z prowadzoną działalnością w sposób zapewniający utrzymywanie wymaganej jakości paliw ciekłych będących przedmiotem obrotu, a zatem wykazanie awarii urządzeń nie zwalnia koncesjonariusza od odpowiedzialności za naruszenie koncesji w zakresie obowiązku sprzedaży paliwa spełniającego normy jakościowe. Ale awaria w ocenie sądu apelacyjnego skutkowała mniejszym stopniem zawinienia, co uzasadniało obniżenie nałożonej kary
09.12.2015r. 10:31

oddalenie apelacji ukaranego od wyroku SOKiK oddalającego odwołanie od decyzji Prezesa URE w przedmiocie ukarania karą pieniężną za naruszenie warunku koncesji udzielonej na obrót paliwami ciekłymi poprzez zawarcie umowy sprzedaży z przedsiębiorstwem nieposiadającym wymaganej koncesji. SOKiK wskazał, że ukarany nie dołożył należytych starań celem prawidłowego wykonywania działalności koncesjonowanej opierając się na jednorazowym przyjęciu oświadczenia od kontrahenta przed rozpoczęciem współpracy. Każdy przedsiębiorca dokonujący sprzedaży paliwa innym przedsiębiorcom, którzy następnie odsprzedają te paliwa kolejnym podmiotom, powinien dołożyć szczególnej staranności, aby obrót paliwem dokonywany był zgodnie z zasadami określonymi w koncesji. Sąd II instancji zgodził się z SOKiK ponadto wskazując, że wymierzona kara miała wymiar symboliczny
24.11.2015r. 10:21

oddalenie apelacji ukaranego od wyroku SOKiK częściowo uwzględniającego odwołanie poprzez obniżenie kary pieniężnej ze względu na wejście w życie nowych wymagań jakościowych w krótkim czasie przed pobraniem próbek do badania, a paliwo wyprodukowano przed wejściem w życie nowych wymagań. Sąd apelacyjny uznał, że powód nie udowodnił zarzucanego w apelacji nieprawidłowego pobrania próbek oraz nie wykazał należytej staranności wymaganej od przedsiębiorcy
20.11.2015r. 10:24

oddalenie apelacji ukaranego od wyroku SOKiK utrzymującego w mocy decyzję Prezesa URE nakładającą na powoda karę pieniężną za uchybienie obowiązkowi składania Prezesowi URE sprawozdania kwartalnego. Sąd I instancji wskazał, że skoro powód widniał w rejestrze działalności regulowanej, to istniało domniemanie faktyczne, że prowadził on działalność w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu biokomponentów, a tym samym ciążył na nim obowiązek złożenia kwartalnego sprawozdania. Sąd II wskazał, że powód pomimo, że nie prowadził faktycznie działalności, był wytwórcą w rozumieniu ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. Status wytwórcy otrzymuje się z momentem wpisu do rejestru
04.11.2015r. 12:40

oddalenie apelacji powoda od wyroku SOKiK oddalającego odwołanie od decyzji Prezesa URE wymierzającej karę pieniężną za niewywiązania się przez spółkę z obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectw pochodzenia albo uiszczenia opłaty zastępczej. SOKiK wskazał, że trudna sytuacja finansowa i ekonomiczna nie może stanowić okoliczności uzasadniającej zwolnienie przedsiębiorcy z ustawowego obowiązku. Sąd II instancji wskazał, że powodowa spółka jako profesjonalista na rynku obrotu energią ma obowiązek zapewnienia sobie środków na wypełnienie ustawowego obowiązków w zakresie uiszczenia umorzenia świadectw lub uiszczenia opłaty zastępczej.

W ocenie Sądu Apelacyjnego niewykonywanie przez szereg poprzednich lat obowiązku uzyskania świadectwa pochodzenia bądź uiszczenia opłaty zastępczej dowodzi uporczywości w zachowaniu ukaranego i stanowi podstawę do podniesienia wysokości kary ponad minimalną, nie przekraczającą jednak dopuszczalnej granicy określonej w ustawie.
16.10.2015r. 13:17

uwzględnienie apelacji Prezesa URE poprzez zmianę wyroku SOKiK i oddalenie odwołania powoda od decyzji nakładającej karę pieniężną za naruszenie obowiązku przedstawienia do zatwierdzenia taryfy dla energii elektrycznej. SOKiK uwzględnił odwołanie w części odnoszącej się do wysokości nałożonej kary obniżając jej wysokość do symbolicznej wartości, wskazując na fakt złożenia przez powoda wniosku o cofnięcie koncesji, który nie został rozpoznany przez organ w ustawowym terminie. Sąd II instancji oceniając stopień szkodliwości czynu jako znaczny, wskazał że kara o zbyt niskiej wysokości nie wypełnia swojej prewencyjnej funkcji. Poza tym, z treści koncesji w precyzyjny sposób wynika, że informacja o zaprzestaniu działalności, połączona z wnioskiem o cofnięcie koncesji, powinna zostać przedstawiona Prezesowi Urzędu co najmniej na 18 miesięcy przed planowanym terminem zakończenia tej działalności
03.09.2015r. 11:25

oddalenie apelacji przedsiębiorcy od wyroku SOKiK oddalającego odwołanie od decyzji Prezesa URE w przedmiocie wymierzenia powodowi kary pieniężnej w związku z naruszeniem warunków koncesji udzielonej na obrót paliwami ciekłymi poprzez sprzedaż oleju napędowego niespełniającego wymagań jakościowych. Wysokość kary została prawidłowo ustalona, a społeczna szkodliwość czynu był znaczna. Ukarany nie wykazał, aby przedsięwziął czynności niezbędne do wykluczenia możliwość wprowadzenia na rynek paliwa niezgodne z obowiązującymi normami. Nie wykazał również, że posiada certyfikat jakości zakupionego paliwa oraz że przeprowadzał badania kontrolne sprowadzanego paliwa



cire
©2002-2017
Agencja Rynku Energii S.A.
mobilne cire
IT BCE