ENERGETYKA, RYNEK ENERGII - CIRE.pl - energetyka zaczyna dzień od CIREPrawo
Właścicielem portalu jest ARE S.A.
ARE S.A.

SZUKAJ:



PANEL LOGOWANIA

X
Portal CIRE.PL wykorzystuje mechanizm plików cookies. Jeśli nie chcesz, aby nasz serwer zapisywał na Twoim urządzeniu pliki cookies, zablokuj ich stosowanie w swojej przeglądarce. Szczegóły.


PATRON MERYTORYCZNY
Kancelaria prawnicza Wardyński i Wspólnicy

Prawo

Systemy wsparcia dla OZE to nie zawsze pomoc publiczna
29.03.2019r. 12:10

Wyrok z dnia 28 marca 2019 roku wydany przez TSUE w sprawie C-405/16 Niemcy v. Komisja unieważnił decyzję Komisji potwierdzonej orzeczeniem Sądu (trzeciej izby) o uznaniu niemieckiej Erneuerbare-Energien-Gesetz (EEG, ustawa o energii odnawialnej) za przyznającą energochłonnym odbiorcom jako konsumentom finalnym korzyść o charakterze pomocy państwa.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że Sąd, wydając skutecznie zaskarżone orzeczenie T-47/15, naruszył prawo, gdyż dokonał zbyt szerokiej wykładni pojęcia kontroli państwowej, w szczególności dokonując kwalifikacji kwot generowanych przez dopłatę EEG jako środków wykorzystujących zasoby państwowe zrównanych z podatkiem, oraz stwierdzając istnienie kontroli publicznej państwa członkowskiego nad tymi funduszami sprawowanej za pośrednictwem Operatorów Sieci Przesyłowych (OSP).

Jak ocenił TSUE, mechanizm ustanowiony przez EEG z 2012 roku nie miał związku z budżetem państwa lub instytucji publicznej, a po drugie, jakiekolwiek prawa dostępu lub kontrole wykonywane przez państwo w odniesieniu do OSP nie oznaczały żadnej kontroli państwa nad zasobami EEG i, po trzecie, nie wprowadzał żadnego podatku ani rezygnacji z dochodów państwa. W związku z tym, ocena mechanizmu alokacji EEG w żaden sposób nie uzasadniała wniosku, że wykorzystano zasoby państwowe lub zasoby przypisywane państwu, jak to Trybunał stwierdził chociażby w następujących wyrokach: z dnia 13 marca 2001 r., PreussenElektra (C‑379/98, EU:C:2001:160); z dnia 16 maja 2002 r., Francja/Komisja, (C‑482/99, EU:C:2002:294); z dnia 17 lipca 2008 r., Essent Netwerk Noord i in. (C‑206/06, EU:C:2008:413).

Trybunał przypomniał, że aby korzyść selektywna mogła zostać uznana za pomoc w rozumieniu przepisu art. 107 ust. 1 TFUE, konieczne jest, po pierwsze, aby została ona przyznana bezpośrednio lub pośrednio przy użyciu zasobów państwowych oraz, po drugie, aby można ją było przypisać państwu. Jednakże, dla celów wykazania, czy korzyść przyznana beneficjentowi obciąża budżet państwa, trzeba również sprawdzić, czy istnieje dostatecznie bezpośredni związek między tą korzyścią a uszczupleniem budżetu bądź wystąpieniem dostatecznie konkretnego gospodarczego ryzyka powstania obciążeń.

Kluczowa dla rozstrzygnięcia okazała się między innymi okoliczność, że skoro w praktyce ciężar finansowy wynikający z dopłaty EEG był przenoszony na odbiorców końcowych, a zatem był zbliżony z punktu widzenia skutków do podatku obciążającego zużycie energii elektrycznej, to nie jest to wystarczająca przesłanka do tego, aby uznać, że dopłata EEG miała takie same właściwości jak dopłata do ceny energii elektrycznej modelowo zbadana przez Trybunał w wyroku z dnia 17 lipca 2008 r., Essent Netwerk Noord i in. (C‑206/06, EU:C:2008:413).

Ponadto, Komisja nie wykazała, że korzyści przewidziane w EEG z 2012 r., a mianowicie system wsparcia produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii oraz gazu kopalnianego finansowany z dopłat EEG i szczególny mechanizm kompensacyjny dotyczący obniżenia tej dopłaty dla odbiorców energochłonnych, oznaczały zasoby państwowe i stanowiły tym samym pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

Ostatecznie więc wyrok TSUE z dnia 28 marca 2019 roku ws. C-405/16 Niemcy v. Komisja może nieść za sobą dalekie konsekwencje. Trybunał podkreślił w sentencji, iż nawet ustalenie i udowodnienie pewnego stopnia wpływu państwa na mechanizmy ustanowione przez EEG z 2012 r., nie jest wystarczające, by stwierdzić, że państwo posiadało uprawnienia do dysponowania funduszami zarządzanymi i administrowanymi przez OSP. Ostatecznie bowiem Sąd nie wykazał, że OSP pozostawali pod stałą kontrolą publiczną, ani nawet, że podlegali oni kontroli publicznej.

Powyższa konkluzja może oznaczać, że zmienia się ciężar dowodu w sprawach związanych z udzielaniem przez państwa pomocy publicznej przedsiębiorcom. Dotychczasowa praktyka sugerowała bowiem niejako domniemanie udzielenia ww. pomocy, a tymczasem Trybunał stwierdził w komentowanym orzeczeniu, że na każdym z etapów dwuinstancyjnego postępowania zarówno Komisja, jak i Sąd nie wykazały w wystarczającym stopniu związku zastosowanych rozwiązań podatkowych ze specyfiką pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.
Autor: Bruno Jasic
Wsparcie merytoryczne: r.pr. Przemysław Kałek
Praktyka Prawa energetycznego i Inwestycji
Radzikowski, Szubielska i Wspólnicy sp.k.

KOMENTARZE ( 3 )

Rozwiń (Pełna treść komentarza)
Autor: przesada 31.03.2019r. 11:01
Co to za tytuł, przecież orzeczenie dotyczy nie wsparcia dla OZE, tylko wsparcia dla odbiorców energochłonnych... pełna treść komentarza
Odpowiedzi: 2 | Najnowsza odpowedź: 01-04-2019r. 17:06 ODPOWIEDZ ZGŁOŚ DO MODERACJI
Dodaj nowy Komentarze ( 3 )

DODAJ KOMENTARZ
Redakcja portalu CIRE informuje, że publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu CIRE. Redakcja portalu CIRE nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Przesłanie komentarza oznacza akceptację Regulaminu umieszczania komentarzy do informacji i materiałów publikowanych w portalu CIRE.PL
Ewentualne opóźnienie w pojawianiu się wpisanych komentarzy wynika z technicznych uwarunkowań funkcjonowania portalu. szczegóły...

Podpis:


Poinformuj mnie o nowych komentarzach w tym temacie




cire
©2002-2019
Agencja Rynku Energii S.A.
mobilne cire
IT BCE